Заклучи ме некаде во црвеното ташниче
Најди ми место на задното седиште
и под перницата во постелата твоја,
и внимавај мршојадците да не го растурат нашето љубовно гнездо .
Додека не престане дождот
Татнежот во твоите очи што се топи
Тврдото месо што во тебе длабоко џврка ,
како водата по олуците.
Удира постојано и тапо .
Набабрена прескокнуваш преку надојдената вода
Како немирно море на моите плеќи
Заведи ме повторно, моја раскошна бескрајна шир
Додека од смеата не пукне некоја жица
No comments:
Post a Comment